🦉கூகை

எலி வளையும் நானும்

செவ்வாய், 17 டிசம்பர், 2024

எண்ணிலடங்கா நினைவுகள் வயது முதிர்வின் காரணமாக மறைந்துபோகலாம் என்று எண்ணுகின்றேன் என்னுள் புதைந்து கிடக்கும் சில நினைவுகளை மனிதர்களிடம் பதிவு செய்ய இயலவில்லை. அப்படி எடுத்துரைத்து அவர்களின் நேரத்தை விரயம் செய்யவும் விருப்பமில்லை ஏதோ புத்தி பேதலித்தவனைப் போல் இங்கு எதையோ எழுதிக்கொண்டிருக்கின்றேன் விருப்பமிருந்தால் வாசித்துப் பாருங்கள்.

அலைபேசியும் தொலைக்காட்சியும் மனிதர்களின் அன்றாட வாழ்வை ஆட்க்கொண்டிருக்கும் தருணத்ததில் பள்ளிப்பருவத்தில் என்னுள் இருந்த உணவுத்தேடல் என்னை முழுமையாக இயற்கையோடு இணைத்துக்கொண்டது.

சிறுவயது முதல் வறுமைக்காக மட்டும் உழைக்கவேண்டும் என்ற போதனை மட்டுமே எனக்கு புகட்டப்பட்டது. உணவிற்காக அல்ல! உணவு என்பது முற்றிலும் இயற்கையோடு சார்ந்தது என்று எண்ணுகின்றேன்.

இன்று சுகபோகத்திற்க்காக உழைத்துக்கொண்டிருக்கும் நான் அனைத்தையும் துறந்தாலும் இயற்கையோடு ஒன்றி என்னால் உயிர் பிழைத்துக்கொள்ள முடியும் என்ற நம்பிக்கையை இந்த இயற்கை எனக்கு வரமாக கொடுத்துள்ளது.

குரவை மீன்களும் இந்த கூத்தடிகளும் :

பள்ளிக்கூடத்திற்கு படிப்பதற்காக நான் சென்றேனா என்றால் அது ஐயம் தான். அங்கு கொடுக்கும் மதிய உணவிற்காக 12 வருட படிப்பை 14 வருடங்கள் படித்துள்ளேன். நான்கு மற்றும் ஐந்தாம் வகுப்பை உயரம் காரணமாக இரண்டு வருடங்கள் கூடுதலாக படிக்க வைத்தார்கள்(சிறியவன் பக்கத்து ஊர் சென்று படிக்க இயலாது எனக் கூறி எனது வாழ்க்கையோடு விளையாடிய என் தாய் ) மதிய உணவிற்காக பள்ளியில் இருப்பதை தவிர மற்ற நேரங்களில் என் ஊரில் இருக்கும் குளங்களில் இருக்கும் நேரமே அதிகம்.

குளங்கள் மற்றும் நீர்நிலைகள் அனைத்தும் மனித குடியேற்றத்திற்கும் பல்லுயிர் பெருக்கத்திற்கும் முக்கிய பங்குவகித்துள்ளது. இப்பொழுதும் சில பகுதிகளில் இத்தடங்கள் உயிர்ப்புடன் இருப்பதை நான் கண்டுள்ளேன்.

எனது ஊர் காவிரி கழிமுக பகுதி என்பதால் என்னைச் சுற்றி நிறைய நீர்நிலைகள் இருந்தன. அவ்வாறு இருக்க நான் எனது நண்பர்களோடு அதிக நேரத்தை இக்குளங்களில் மட்டுமே செலவழிப்பேன்.

கோடை காலத்தில் நீர்நிலைகள் அனைத்தும் வற்ற தொடங்கிவிடும்,நாங்களும் ஊர்களில் உள்ள ஆள் நடமாட்டம் இல்லாத வீடுகளில் இருந்து கழுவி காய வைத்திருக்கும் பாத்திரங்களை திருடிக்கொண்டு வயல்வெளிகளில் தஞ்சம் அடைந்துவிடுவோம்.நீர்கள் வற்றிய குளங்களில் உள்ள சேற்றுப்பகுதிகளில் இந்த குரவை மீன்கள் அதிகமாக இருக்கும்,நாங்களும் சீருடையை கலைத்துவிட்டு மீன்களை பிடிக்க சேற்றுக்குள் இறங்கிவிடுவோம்,பெரும்பாலும் மீன்கள் இல்லாமல் நாங்கள் திரும்பியதில்லை.

பின்னர் பிடித்த மீன்களை சமைக்க வேண்டும் அல்லவா! மீன்களை எடுத்துக்கொண்டு வயல்வெளிகளில் உள்ள வரப்பை துளைத்து அடுப்பாக மாற்றி விடுவோம் இதுவே எங்களுக்கு சமையலறை. நண்பர்களும் சுற்றி உள்ள கருவேல மரங்களில் இருந்து விறகுகளை சமைப்பதற்காக சேகரித்து வருவார்கள். இன்றும் நினைத்தால் புன்னகை மட்டுமே எஞ்சுகிறது, எங்கள் ஊரில் உள்ள கடையில் ஒரு ரூபாய்க்கு சமையல் எண்ணை வாங்கியதை எண்ணி.

மீன்பிடிக்க புறப்படும் முன்பே நண்பன் ஒருவனை அவனது வீட்டில் இருந்து மிளகாய் பொடியை எடுத்து வர சொல்லிவிடுவோம்.அப்படி எடுத்து வரும் மிளகாய்ப்பொடியை வைத்துக்கொண்டு ஒரு ரூபாய்க்கு வாங்கிய எண்ணையில் மீன் பொறித்து நண்பர்கள் அனைவரும் உண்டு மகிழ்ந்ததும் ஒரு இனிமையான தருணம் தான்.

தை மாத தரிசு நில எலிகள் :

வண்டல் மண் நிறைந்த காவிரி கழிமுக பகுதி என்பதால் ஒவ்வொரு பருவ காலத்திற்கு ஏற்றவாறு இங்கு விவசாயமும் மாறுபடும்.பெரும்பாலும் நெல் விவசாயமே பிரதானம். தை மாதத்தில் நெல் அறுவடைக்கு தயாராகிவிடும், எங்கு பார்த்தாலும் மஞ்சள் நிற கம்பளம் விரித்தாற்போல் காட்சியளிக்கும். நெல்வயலிலில் பறக்கும் அந்துப்பூச்சிகளை பிடிக்க கரிச்சான் குருவிகள் குதுகளிக்கும், நெற்கதிர்களை உண்ண வரும் எலிகளை பிடிக்க சாரை பாம்புகளும் அதன் வேலைகளை மும்முரமாக செய்துகொண்டிருக்கும்.

தலை சாய்ந்து கிடக்கும் வயல்களைக் கண்டால் அது அறுவடைக்கு தயாராகிவிட்டது என்று புரிந்துகொள்ளலாம். வீட்டில் அம்மா பழைய சாதத்தையும் சின்ன வெங்காயம் மற்றும் பச்சை மிளகாயை தூக்கு வாளியில் ஊற்றிக் கொண்டு கதிர் அருவாளை எடுத்துக்கொண்டு கதிர் அறுக்க புறப்பட்டு விடுவாள். நாங்களும் மண்வெட்டியை எடுத்துக்கொண்டு எங்களுடைய உணவு தேடலுக்கு புறப்பட்டுவிடுவோம்.

இந்த பருவத்தில் நெல் அறுவடை செய்யப்பட்ட வயல்வெளிகளில் இருந்து எலிகள் அடுத்து வரும் பருவ காலத்திற்கு தேவையான நெல்மணிகளை உணவுக்காக தனது வளையில் சேர்த்து வைத்துவிடும். நாங்கள் நண்பர்களோடு எலி வளையை வெட்டி நெல் மணிகளை சேகரிக்க செல்வது வழக்கம்.

எங்கள் ஊரில் உள்ள குளக்கரையில் ஒரு சிறிய மனித கூட்டம் வீடுகளை கட்டி வாழ்ந்து வந்தனர், அவர்கள் வயல்வெளியில் இருக்கும் எலிகளை உணவிற்க்காக பயன்படுத்தினார்கள், அவர்களும் நாங்களும் ஒரே வேலையை இரு வேறு தேவைக்காக செய்துள்ளோம்.

ஆனால் இன்று என் மனதிற்குள் தோன்றியது என்னவென்றால் ஏன் அந்த மனித கூட்டம் ஊருக்குள் வசிக்காமல் குளக்கரையில் வசிக்கவேண்டும் ? அவர்கள் சாதியத்தால் தீண்டத்தகாதவர்களாக மாற்றப்பட்டார்களா! அப்படியானால் அவர்கள் ஊரில் சிறு வயதில் எனக்கு நிறைய நண்பர்கள் இருந்தார்களே அவர்களும் எங்கள் ஊரில் எவ்வித சிரமமும் இன்றி இருந்தார்களே! அப்படி இருக்க, இவர்களை ஊருக்குள் இருந்து குளக்கரைக்கு பிரித்தது எது?

இப்படி பல்வேறு கேள்விகள் தற்பொழுது

எனது மனதிற்குள் எழுந்துள்ளது. ஆனால் இதற்கான பதில் ஏதும் தற்பொழுது என்னிடம் இல்லை. ஆனால் இவற்றை பற்றி அறிந்துகொள்ள விரும்புகிறேன், வரும் பொங்கல் விடுமுறைக்கு ஊருக்கு செல்ல திட்டமிட்டுள்ளேன் முடிந்தால் வேறொரு பதிவில் காரணத்தை அறிந்துகொண்டு எழுதுகிறேன்.

இவ்வாறு இவ்வூர் நண்பர்களும் நாங்களும் எலி வளையில் இருந்து அதன் வாழ்விடத்தை அழித்து நெல் மணிகளையும், எலிகளையும் எடுத்து கொள்வோம். எவ்வளவு சுயநலவாதிகளாக வாழ்ந்துள்ளோம் என்று என்னும் பொழுது மனம் நெருடலுக்கு உள்ளாகிறது. இப்படி சேகரிக்கும் நெல்லை கொண்டு சர்க்கரைவள்ளி கிழங்கு, குச்சி ஐஸ் வாங்குவது, புட்டு செய்வது என்று எனது உணவுத்தேடலில் இந்த எலி நெல்லும் ஒரு பங்காக இருந்துள்ளது .

இது மட்டுமா என்றால் அவ்வளவு எளிதாக என்னை சுறுக்கிவிட இயலாது. பாம்புகளை வீட்டில் வளர்த்தது, பள்ளிக்கு எடுத்துச்சென்று மாணவர்களையும் ஆசிரியர்களையும் அச்சமூட்டியது. பிராமணர் வீடுகளில் ஓட்டை கழற்றி கொலு பொம்மை திருடியது, கொக்கு புடிப்பது, நத்தை கறி சமைப்பது இப்படி நான் செய்த காரியம் ஏராளம்!

நாம் எல்லோருக்கும் ஒவ்வொரு விதமான அனுபவங்கள் நிறைந்திருக்கும் அவைகளை மற்றவர்களிடம் கடத்த இயலாவிட்டாலும் ஆரவாரமற்ற சூழலில் நினைத்து மகிழ்ச்சி கொள்வோம்... நன்றி 🙏

இப்படிக்கு

நான் அனந்தன் சதாசிவம்...

No Comments »

நினைவிலிருந்து நீங்கிவிடாத கோவில் திருவிழாக்கள்

வெள்ளி, 13 டிசம்பர், 2024

எல்லோருக்கும் சில நிகழ்வுகள் அவ்வளவு எளிதாக அழிந்து போவதில்லை, அதை அவ்வப்போது நினைத்து அசைபோடுவதும் மனதை புத்துணர்ச்சியாக வைத்துக்கொள்ள உதவும் என எண்ணுகின்றேன்.

என் இளமை பருவம் முதல் இன்று வரை எப்போதாவது கண்டும் கேட்டும் மகிழ்ச்சி கொள்ளும் கோவில் திருவிழாக்களில் குலமங்கலம் பெருங்காரையடி மீண்ட அய்யனார் கோவிலும், கீரமங்கலம் பட்டவ அய்யனார் மற்றும் கொம்புக்காரர் கோவிலும் முக்கியமானவை. இன்று இறை பக்தி முற்றிலும் அழிந்து போனாலும் அன்று நான் கண்டு ரசித்த சில நினைவுகளையும் தற்பொழுது உள்ள முரண்களையும் உங்களுடன் பகிர்ந்துகொள்ள விரும்புகிறேன் வாருங்கள்..

குலமங்கலம் பெருங்காரையடி மீண்ட அய்யனார் கோவில்..

நான் பிறந்த ஊர் தஞ்சை மாவட்டம் பேராவூரணி. ஆனால் இக்கோவில் அமைந்துள்ள இடம் புதுக்கோட்டை மாவட்டம். ஆம், இரண்டு மாவட்டங்களும் உறவு முறைகளால் பின்னி பிணைந்து இருப்பதால் இவ்விரு மாவட்டங்களுக்கிடையே பெண் கொடுப்பது மற்றும் பெண் எடுப்பது அதிகமாக இருக்கும். அதே போல் எங்கள் வீட்டிலும் என்னை பெற்றவள் புதுக்கோட்டை மாவட்டத்தைச் சார்ந்தவர். தந்தை தஞ்சை மாவட்டத்தைச் சேர்ந்தவர் இவர்கள் இருவரையும் கலாச்சார ரீதியாக சேர்த்ததில் இக்கோவிலும் ஓன்று.

நினைவிருந்த காலத்தில் என் தாய் இக்கோவிலுக்கு அழைத்துச் சென்றதாக நினைவில் இல்லை. ஆனால் எங்கள் ஊரில் உள்ள அனைத்து இளைஞர்களும் மிதிவண்டியில் இக்கோவிலுக்கு பயணிப்பதை ஏக்கத்துடன் பார்த்த தருணம் ஏராளம். இக் கோவிலுக்கான பயணம் ஆன்மிகத்தின் அடிப்படையில் அமைந்தது அல்ல. இங்கு நடத்தப்படும் கேளிக்கையை காண மட்டுமே அவ்வளவு ஆர்வம்.

வருடத்தில் இரண்டு நாட்கள் மாசி மாதம் வரும் மகத்தில் இக்கோவிலில் இருக்கும் குதிரை சிலைக்கு மாலை அணிவிக்கும் நிகழ்ச்சி வெகு விமர்சையாக நடந்தேறும். கோவிலை சுற்றிலும் பல்வேறு நிகழ்ச்சிகள் நடத்துவார்கள் 'நடன நாட்டிய நிகழ்ச்சி ', 'பட்டிமன்றம்', 'பாட்டுமன்றம் ' மற்றும் வண்ண விளக்குகளோடு இராட்டினங்கள் சுற்ற வீதிகள் முழுவதும் வளையல் கடைகளும் பலகார கடைகளும் நிரம்பி வழியும். இப்படி நடக்கும் திருவிழாவைக் காண மனம் ஏக்கம் கொள்ளாத என்ன!

வறுமையின் உச்சத்தில் இருந்த தருணத்தில் சொந்தமாக மிதிவண்டி எங்கு வாங்குவது! ஆனால் வாடகைக்கு எடுத்துக்கொண்டு எனது மூத்த அண்ணன் நண்பர்களோடு பயணிப்பதைக் கண்டே எனக்கும் மிதிவண்டி ஓட்டவேண்டும் என்ற எண்ணம் தழைத்தது.அது வரை மிதிவண்டியை தள்ளியது கூட கிடையாது. காரணம் ஐயா அவ்வளவு உயரம் 😆. தற்பொழுது கூட சில இருசக்கர வாகனங்களை உயரம் காரணமாக நான் ஓட்டுவது இல்லை.

இப்படியிருக்க அப்பொழுது மிதிவண்டியை வாடகைக்கு எடுக்க ஒரு மணி நேரத்திற்கு 2 ரூபாய் தேவைப்பட்டது. நானும் பள்ளி முடிந்ததும் பகுதி நேரத்தில் தையல் கடைக்கு பட்டன் தைக்க செல்வது வழக்கம். நாள் ஒன்றுக்கு பகுதி நேர உழைப்புக்காக ஊதியமாக 50 பைசா கிடைக்கும்.

இதை சேர்த்து வைத்துக்கொண்டு வார இறுதியில் மிதிவண்டியை எடுத்துக்கொண்டு பழகுவதற்க்காக நான் பட்ட அவஸ்த்தை கொஞ்ச நஞ்சமில்லை.நாட்களும் நகர்ந்து சென்றது நானும் ஒருவழியாக 'கவட்டை கால்' போட்டு ஓட்ட தொடங்கிவிட்டேன்.('கவட்டை கால்'- இது ஒரு வட்டார வழக்கு வார்த்தை.அதாவது முழுமையாக மிதிவண்டியில் ஏறி ஓட்ட முடியாததை சொல்லுவார்கள்)

மிதிவண்டி ஓட்ட தெரிந்துவிட்டது அல்லவா! அடுத்தகட்ட நடவடிக்கை பெரிய கோவிலுக்கு எப்பொழுது செல்வோம் என்ற எண்ணத்தோடு காத்திருந்தேன். நண்பர்கள் அனைவரும் என்னிடம் கூறுவது நெடுந்தொலைவு பயணிக்க வேண்டும் உன்னால் அவ்வளவு தூரம் பயணிக்க இயலாது நீ மிகவும் சிறியவனாக இருக்கிறாய் என்று, அனால் மனம் மட்டும் ஏங்கிக் கொண்டே இருந்தது(சராசரியாக 20 கிலோமீட்டர் எனது ஊரிலிருந்து). அந்த வருட மாசிமகமும் வந்தது நானும் தயாராகிவிட்டேன். அன்று மாசிமகம் ஊரில் நண்பர்கள் எல்லோரும் மிதிவண்டியை வாடகைக்கு எடுத்துக்கொண்டு தயாராகிவிட்டோம். காலையில் தொடங்கும் பயணம் மதிய உணவிற்குள் அங்கு சென்றுவிடுவோம் காரணம் அங்கு பார்க்குமிடமெல்லாம் அன்னதானம் வழங்குவார்கள். அன்று நானும் கவட்டைக்காலில் மிதிவண்டியை ஒட்டிக்கொண்டு பயணத்தை தொடங்கினேன்.

காட்டாற்று கரை முனிக்கோவில்.

எங்களோட மிதிவண்டி பயணத்தில் முதல் நிறுத்தம் இந்த கோவில்தான். எல்லோரும் மிதிவண்டியை நிறுத்தி சற்று இளைப்பாறிவிட்டு மீண்டும் மிதிவண்டியை ஓட்ட தொடங்கினோம். போகும் வழியில் சில கிராமங்களை கடந்துசெல்ல வேண்டியிருக்கும் அப்படி சென்று கொண்டிருக்கையில்'சாணக்கரை'என்ற ஊரில் உள்ள வளைவை கடக்க முயன்றபோது எதிரே பால்காரர் ஓட்டிவந்த இருசக்கவாகனத்தில் என்னுடைய மிதிவண்டி மோத நானும் அங்கே சரிந்து விழுந்தேன்.

சில சிராய்ப்புகளுடன் உடலில் ஆங்காங்கே குருதி படிய. என்னுடைய கவனம் முழுவதும் நான் ஓட்டிச்சென்ற மிதிவண்டியை எண்ணியே. காரணம் அது வாடகை வண்டி.

நண்பர்கள் அனைவரும் ஒன்றுதிரள எனது மிதிவண்டியை பால்காரரின் இருசக்கர வாகனத்திலிருந்து பிரித்து எடுத்தனர். முன் சக்கரம் முழுமையாக உடைந்துவிட்டது அதை பார்த்ததும் என் கண்களில் இருந்து சார சாரையாக கண்ணீர் வழிய தொடங்கியது உடைந்த மிதிவண்டியை கடைக்காரரிடம் கொண்டு செல்ல அச்சம். வண்டியை எங்கள் ஊரில் உள்ள ஒரு கடையின் அருகில் நிறுத்தி விட்டு ஊருக்குள் ஒளிந்து விட்டேன்.

அன்று இரவு மிதிவண்டி நிலையத்தில் இருந்து அதன் உரிமையாளர் வீட்டிற்க்கு வந்துவிட்டார். உங்கள் மகன் வண்டியை இன்னும் கொண்டு வரவில்லை என்று கூற. எனது அம்மா என்ன விவரம் என்று ஆராய, நடந்த எல்லாவற்றையும் அண்ணன்மார்கள் அம்மாவிடம் கூற, கடைக்காரரிடம் 200 ரூபாய் என்று எண்ணுகின்றேன்(சரியாக நினைவில் இல்லை) அம்மா கொடுத்துவிட்டார் அப்புறம் சொல்லவா வேண்டும். அவ்வளவு அடி எனக்கு அன்று இரவு தலையணை முழுவதும் என் கண்ணீரால் நனைந்தது. இவ்வாறு நான் மிதிவண்டி கற்றுக்கொள்ள தூண்டிய இந்த கோவிலுக்கு இன்று வரை பலமுறை பல்வேறு பரிமாணங்களில் சென்றுள்ளேன்.

என்னுடைய வளர்ச்சியை கண்டவர்களில் இந்த அய்யனாரும் ஒருவரே!

நன்றி

இப்படிக்கு நான் ஆனந்தன் சதாசிவம்...

பின்வரும் பதிவுகளில் கீரமங்கலம் பட்டவ அய்யனார் மற்றும் கொம்புக்காரர் கோவிலை பற்றியும் எழுதுகிறேன்...

No Comments »

அடர்ந்த வனத்தில் ஆட்டு கறி விருந்து

செவ்வாய், 26 மார்ச், 2024

கொரோனா தாக்கமானது ஒவ்வொருவருக்கும் ஒரு சில அனுபவத்தை கொடுத்திருக்கும். அதுபோல் நானும் ஒருசில அனுபவங்களை கடந்து வந்துள்ளேன் . ஆம், கடந்த மூன்று வருடங்களாக கொரோனா தொற்றின் காரணமாக அலுவலக பணியை வீட்டிலிருந்தே செய்ய வேண்டிய கட்டாய சூழ்நிலை.

இதற்காக அனைவரும் சென்னையில் இருந்து புறப்பட்டு அவரவர் கிராமங்களை நோக்கி புறப்பட்டோம். நானும் பயணித்ததேன் எனது கிராமத்திற்கு அல்ல ! எனது மனைவியின் ஊருக்கு. நீங்கள் சிந்திப்பதை உணரமுடிகிறது, என்னது மனைவியின் ஊருக்கா என்று.

காதலித்து மணமுடித்த மனைவி. அதிலும் அவர்கள் குடும்பத்தில் ஒரே செல்ல மகள். இப்படி இருக்க நாமோ பெண்சுதந்திரம், பெண்ணுரிமைப் பற்றி பேசிக்கொண்டிருக்கும் ஆள். பின்னர் என்ன செய்வது நானும் எனது மனைவியின் குடும்பத்தாரோடு ராமேஸ்வரத்தில் இருக்க வேண்டியிருந்தது.

ஆரம்பத்தில் புது இடத்தில் அனைவரும் சந்திக்கக்கூடிய அதே சிக்கல். அறிந்தவர் யாரும் இல்லை, தனிமையில் சுற்றித்திரிந்த தருணங்கள் ஏராளம். இப்படியே சில காலங்கள் கடந்து சென்றது பின்னர்

கொஞ்சம் கொஞ்சமாக புது மனிதர்களுடன் பழக வாய்ப்பு கிடைத்தது. அப்படி பழகிய நண்பர்களில் பிருந்தாவனம் ராஜாவும் ஒருவர். இதோ இவர்தான்.

கடந்த ஞாயிற்று கிழமை (11-09-2022) அவர்களின் குல தெய்வ கோவிலுக்கு கிடாய் வெட்ட போவதாக கூறி அழைப்பு வந்தது. கோவில் கிடாவெட்டு என்றாலே ஓர் அலாதிப் பிரியம். காரணம் அங்கு சமைக்கக்கூடிய உணவின் சுவை மற்றும் ஆகமங்கள் கலந்திடாத நமக்கே உரித்தான நாட்டார் வழிபாட்டு முறைதான்.

ஆம் கிராமங்களில் நடக்கும் சிறு தெய்வ வழிபட்டு முறை இன்னும் கலப்பிடம் இல்லாமல் இருப்பதால் அதன்மீதான விருப்பம் அதிகமாகவே இருக்க செய்கிறது . அவர்கள் வழிபாடு நடத்துவதாக கூறிய கோவிலும் சற்று ஆர்வத்தை அதிகரித்தது. ஆம் அந்த கோவில் அமைந்திருக்கும் இடம் முறையான போக்குவரத்து வசதி இல்லாத மணல்பாங்கு நிறைந்த காட்டுப்பகுதி, முழுமையாக இருசக்கர வாகனத்தில் கூட செல்ல இயலாது .

காலை 11 மணி இருக்கும். நானும் எனது இருசக்கர வாகனத்தை எடுத்துக் கொண்டு புறப்பட்டு விட்டேன். கோவிலுக்கு இரண்டு கிலோமீட்டர் இருக்கும், பாதைகள் தடைப்பட்டன மணல்பாங்கான இடம் என்பதால் வாகனமும் அதன் திறனை இலக்கச் செய்தது. மிகுந்த சிரமங்கள் சில இடங்களில் வாகனம் சறுக்கி விழச்செய்தது. ஒருவழியாக வாகனத்தை கருவேல மர நிழலில் நிறுத்தி விட்டு கண்ணில் பட்ட அந்த ஒத்தையடி பாதையை நோக்கி

நடக்க ஆரம்பித்தேன்.

மனிதர்கள் நடமாட்டம் குறைவான பகுதிதான். சிறிது தூரம் நடந்துவிடேன் கடிய வெயில் என்பதால் எனக்கு இளைக்கவும் தொடங்கிவிட்டது சுற்றிலும் கருவேல மரங்களும் தாளை மரங்களும் நிறைந்த பகுதி. சற்று தொலைவில் மனிதர்களின் இரைச்சல் சத்தம் கேட்பதை உணர முடிந்தது. நானும் வேகமாக நடக்க ஆரம்பித்தேன். அதோ கண்டுவிடடேன் சுற்றிலும் மணல் குன்றுகள் அதன் நடுவில் அமைந்துள்ளது அந்த கோவில். இதுவரைக்கும் அந்த கோவிலின் பெயரை இங்கு நான் குறிப்பிடவில்லை ஆம் அது "இரட்டத்தாளை முனீஸ்வரன் கோவில்".

நம்மில் நிறைய பேருக்கு இந்த முனியையா சுவாமியைப் பற்றி வேறு விதமாக அறிந்திருப்போம் மாமிச உணவு ,சுருட்டு,மதுபானம் போன்றவற்றை படைத்து இதுநாள் வரைக்கும் வணங்கி வந்துள்ளோம். இங்குதான் குழப்பங்கள் தொடங்குகின்றன காரணம் ஒரு காலத்தில் இந்தியா முழுமையும் பின்பற்றப்பட்ட மதம்தான் சமண மதம். இந்து மதம் நிறுவனமயமாக்கப்பட்ட பொழுது இங்கு இருந்த சமண மதம் சார்ந்த அனைத்தும் அழிக்கப்பட்டது. கழுவேற்றம் நடத்தப்பட்டது என் மனதில் இது தொடர்பான தரவுகள் இன்னும் தாக்கத்தை ஏற்படுத்திக் கொண்டே இருக்கிறது.

அப்படி அழிக்கப்பட்ட சமண மதத்தின் எச்சங்களில் ஒரு சிலவற்றை நாம் இன்னும் வேறுவிதமாக பின்பற்றிக் கொண்டே இருக்கின்றோம். அப்படிப்பட்ட சமண மதம் சார்ந்த கடவுள் தான் இந்த முனியையா தெய்வம். இவர் மது மாமிசம் உண்ணாத கடவுள். இதன் முழுமையான தரவுகளை அறிய "தொ.ப" வின் "தெய்வம் என்பதோர்" நூலை வாசியுங்கள்.

இந்த கோவிலில் நண்பர் ராஜா அவர்கள் அனைத்து ஏற்பாடுகளையும் சிறப்பாக செய்து இருந்தார். நல்ல உபசரிப்பு. வயிறு நிறைய உண்டுவிட்டு நடக்க முடியாமல் நடந்து வீடு வந்து சேர்ந்தேன். ஒரு சிறிய நிகழ்வு தான் இருந்தாலும் அது சுமந்து செல்லும் அனுபவம் மிக்க இனிமையானது..

மீண்டும் சந்திப்போம் வேறொரு பயணத்துடன்... இவன் ஆனந்தன் சதாசிவம்

கீழே சில புகைப்படங்களை உங்களுக்காக இணைத்துள்ளேன்

No Comments »

மண்மணம் மாறாத மரபு திருவிழாக்கள்

ஞாயிறு, 16 ஜனவரி, 2022 · Posted in பயணங்கள்

எனது பயணத்தில் ஆகச்சிறந்த உறவுகளக நடப்புகளே முன்னிலை வகுக்கின்றது. காரணம் நாம் பல்வேறு காலச்சூழலில் பல்வேறு நபர்களை கடந்து செல்வோம், அவர்களில் மிகச்சச்சொற்ப நபர்களே நம்மோடு நீண்ட காலம் பயணிப்பார்கள். அப்படி நான் சந்தித்த நண்பர்களில் உசிலம்பட்டி கண்ணனும் ஒருவர்.

ஆம், நாங்கள் இருவரும் நம்ம சிங்கார சென்னையில் ஒரே பகுதியில் வசித்தவர்கள். அவ்வளவாக அறிமுகம் இல்லை. பல்வேறு பகுதிகளை சார்ந்தவர்கள் அந்த தெருவில் குடியிருந்தோம். பின்னாளில் கண்ணனுடன் ஏற்படட அறிமுகம் இன்றுவரை கடந்து செல்கிறது. கண்ணனை அறிமுகப்படுத்திவிட்டேன் அவர் முகத்தை அறிமுகப்படுத்த வேண்டாமா ! இவர்தான் அவர் 👉

இரண்டு மாதங்களுக்கு முன்னர் கண்ணனின் அழைப்பை ஏற்று மதுரை மாவட்டம் உசிலம்பட்டிக்கு அருகில் உள்ள அவரது கிராமத்துக்கு பயணித்தேன். ஓர் அழகிய கிராமம். நான்கு திசைகளிலும் மலைகளும் வேப்பமரங்களும் நிறைந்த பகுதி. வானம் பார்த்த பூமிதான் இந்த கிராமம். நீர் பற்றாக்குறை இருந்தாலும் விவசாயத்தில் இவர்களின் முயற்சி அளப்பறியாதது.

பல மலைகளில் ஏறிய அனுபவங்கள் இருந்தாலும், அன்று இரவு இவர்களுடன் பயணித்தது ஒரு புதுமையான அனுபவம்தான். நள்ளிரவு ஒரு மணிவரை கரடு முரடான அந்த காட்டு பகுதிகளில் எனது பாதங்கள். சற்று பயம் தான் அதிலும் அதிகமாக கரடிகள் வசிக்கும் பகுதியாம் 😟. அன்றைய பயணம் உணவிற்காக ஒரு சிறிய உயிரினத்தை தேடிச் சென்றோம்.

முடிவில் கையில் மது கோப்பையோடு 🍺 எதிரே மாமிசத்தோடு மொட்டை மாடியில் அந்த வேப்பமர காற்றோடு ஓர் அளப்பறியா அனுபவம்....

மறு நாள் காலை அந்த ஊரில் உள்ள கோவில்களில் உள்ள ரேடியோக்களில் நேரம் சொல்லும் அழகு மறக்க முடியாதது. யாரையும் முழுமையாக தூங்க விடாது. :) மறுநாள் கண்ணனின் மைத்துனரிடம் இருந்து ஓர் அழைப்பு வந்தது. அவர்கள் ஊரில் (டீ.கல்லுப்பட்டியில் ) திருவிழா நடைபெறுவதாகவும் அதற்கு அனைவரும் வரவேண்டும் என்று கூறினார். முதலில் அனைவருக்கும் அவ்வளவாக விருப்பம் இல்லைதான் ஆனால், அந்த திருவிழாவை பற்றி விவரித்த பிறகு செல்லாமல் இருக்க முடியுமா !! அப்படி ஒரு ஆர்வம் அனைவருக்கும்.

வாருங்கள் உங்களையும் அந்த திருவிழாவுக்கு அழைத்து செல்கிறேன்.

மனிதனின் வரலாறு தொடங்கியது முதலில் மலைகளிலும் குகைகளிலும் இருந்துதான். தன்னையம் தன்னை சார்ந்தவர்களையும் உயிருடன் வைத்துக்கொள்ளவும், மற்ற கொடிய விலங்குகளிடம் இருந்து தங்களை பாதுகாத்துக்கொள்ளவும் வேட்டை சமூகமாகவே இருந்துள்ளான்.

பின்னாளில் தனது தேவைகளை பொறுத்து தன்னை தகவமைத்துக்கொண்டு இப்போது நாகரிக உடையில் கணினியில் உட்கார்ந்து உங்களிடம் இதை பகிர்ந்து கொண்டிருக்கின்றான்.😜

இப்படி நாம் பயணித்த பாதையை மறந்து வாழ்ந்தாலும் இந்த டீ கல்லுப்பட்டிகாரர்கள் நம் முன்னோர்களை இன்னும் மறக்கவில்லை போலும். அவர்களை நினைவுபடுத்தும் வகையில் வருடம் ஒரு முறை இந்த பாரிவேட்டை திருவிழாவை நடத்துகிறார்கள் ஆகையால் அவர்களுக்கு எனது மனமார்ந்த நன்றிகள் பல.

காலையில் தமது வேட்டைக்கு பயன்படுத்தும் வேட்டை நாய்களை தயார் செய்துகொள்ளுகிறார்கள். பின்னர் நகரின் மத்தியில் உள்ள கண்ணப்பநாயனார் கோவிலில் சுவாமி தரிசனம் முடித்துக்கொண்டு வேட்டைக்கு புறப்பட தயார் ஆகுகிறார்கள்.

இந்த வேட்டைக்கு சென்று பாதுகாப்பாக திரும்பி வர இந்த ஊரின் தலைவர் அனைவரையும் வாழ்த்தி அனுப்பி வைக்குகிறார். அப்போது வேட்டை நாய்களுடன் புறப்பட தயார் நிலையில் அனைவரும் வாகனத்திற்கு காத்திருந்தனர். அவர்களுடன் நாங்களும் இணைந்து கொண்டோம்.

பின்னர் அங்கு வந்த லாரியில் அனைவரும் ஏறுகிறார்கள். அங்கிருந்து வேட்டைக்கு செல்லும் இடம் சுமார் ஐந்து கிலோமீட்டர் இருக்கும். வாகனத்தில் குறிப்பிடட தூரம் பயணித்த பிறகு அந்த ஊர் வந்தடைந்தது. சுற்றி கருவேல மரங்கள் முட்புதர்களாக நிறைந்து இருந்தது அந்த ஊர். வேட்டை நாய்களுடன் சுமார் நுறு வீரர்கள் அந்த வாகனங்களில் இருந்து இறங்கினார்கள்.

இந்த வேட்டையானது பல குழுக்களாக பிரிக்கப்பட்டு நன்கு புறங்களிலும் இருந்து அந்த முட்புதர்கள் நிறைந்த காட்டிற்குள் இறங்குக்கிரார்கள். இந்த காட்டிற்குள் இருக்கும் அனைத்து முயல்களும், காட்டு பன்றிகளும் இவர்களிடமிருந்து தப்ப இயலாது அப்படி ஒரு வேகம் இவர்களிடம்.

நான் ஒரு நாளில் அதிகபட்ச்சமாக நான்கு அல்லது ஐந்து கிலோமீட்டர் நடந்த அனுபவம் இருக்கிறது. ஆனால் அன்று இவர்களோடு நடந்து இருக்கின்றேன் எனது இரண்டு கால்களும் என் வாழ்நாளில் இவ்வளவு தூரம் நடந்தது இல்லை. முடியலடா சாமி 🙏 😥

ஆனாலும் சுவாரசியம் நிறைந்த பாரிவேட்டை. இவர்கள் இந்த வேட்டைக்கு உரிய அனுமதி பெற்றே செல்லுகிறார்கள். இந்த வேட்டையில் கிடைக்கும் அனைத்து முயல்கள் மற்றும் காட்டு பன்றிகளை மாலையில் அனைவரும் ஒன்றாக குழுமி ஏலம் விடுகிறார்கள். இந்த ஏல நிகழ்ச்சியில் பங்குகொள்ளும் அளவிற்கு எங்களது கால்கள் எங்களுக்கு ஒத்துழைப்பு தரவில்லை. ஆதலால் இந்த பாரிவேட்டை திருவிழாவில் முழுமையாக இணைத்து கொள்ள முடியவில்லை. பாதியில் விடைபெற்றோம்.

என்னால் ஒரு குறிப்பிட்ட நிகழ்வுகளை மட்டுமே இங்கு பகிர முடிந்தது. எப்போதாவது இது போன்ற திருவிழாக்களில் கலந்து கொள்ள வாய்ப்பு கிடைத்தால் மறுக்காமல் கலந்துகொள்ளுங்கள் உங்களால் மறக்க இயலாத நினைவுகளை உங்களுக்கு அது தரும்.

இறப்பதற்குள் பல்வேறு பகுதிகளுக்கு பயணம் செய்யுங்கள். இறுதி காலங்களில் உங்களின் நினைவுகள் மட்டுமே உங்களுடன் துணையிருக்கும்....

இவன்..

ஆனந்த் சதாசிவம்

No Comments »

பிறப்பு முதல் இறப்பு வரை கிடா வெட்டு

வியாழன், 13 ஜனவரி, 2022 · Posted in பயணங்கள்

ஆமாம், இது உண்மைதான். தஞ்சை மாவட்டத்தின் கடைகோடி பகுதிகளான பேராவுரணி மற்றும் அதனைச் சுற்றியுள்ள கிராமங்களில் நடந்து கொண்டிருக்கிறது .பேராவுரணியைப் பற்றி சற்று அறிந்திருக்க வாய்ப்பு உள்ளது, ஏனென்றால் தமிழ்நாட்டிலேயே கோடிகணக்கில் மொய் வசூல் செய்யும் பகுதியாகளில் இதுவும் ஒன்று.

விவசாயத்தை பொறுத்தவரை இங்கு தேங்காய் மற்றும் நெல் அதிகமா விளைகிறது. இந்த ஊருக்கு அருகிலேயே வங்காள விரிகுடா கடல் பகுதியும், காவிரி கழிமுகப் பகுதியம் அமைந்திருப்பதால் பெரும்பாலும் பச்சை பசேலென்றே காட்சியளிக்கும் இந்த பேராவுரணி.

ஊரின் மையப்பகுதியில் விநாயகர் கோவில் இருந்தாலும், இந்த ஊரை சுற்றியுள்ள பகுதிகளில் அதிகமாக காளி, முனி,கருப்பராயன், அய்யனார் போன்ற காவல் தெய்வங்களுக்கான கோவில்கள் அதிகமாக உள்ளது. இங்கு நடைபெறும் கிடாவெட்டு பூசை பிரசித்தி பெற்றது. காரணம் பெரும்பாலான கோவில்களில் நடைபெறும் கிடா வெட்டு நிகழ்ச்சிகளில் பெண்கள் கலந்து கொள்வதில்லை. இங்கு வெட்டப்படும் கிடாய்கள் இங்கேயே சமைக்கப்பட்டு பரிமாறப்படுகிறது,

இந்த கிராமப்புற மக்களின் வீடுகளில் நடைபெறும் அனைத்து சுக துக்க நிகழ்சிகளில் கறி விருந்தே பிரதானம் . காது குத்து தொடக்கி கல்யாணம் பெயர் வைப்பது நிச்சயதார்த்தம் மொய்விருந்து போன்ற அணைத்து நிகழ்சிகளிலும் கிடா கறிக்கே முன்னுரிமை. இந்த பகுதியில்தான் "village cooking channel " -ஐ நடத்துபவர்களும் இருக்கிறார்கள். இப்பொழுது உங்களுக்கு புரிந்து இருக்க வாய்ப்புள்ளது ஏன் ஆட்டு கறியை அதிகமாக பயன்படுத்துகிறார்கள் என்று.

அடுத்ததாக இந்த மொய்விருந்து நிகழ்ச்சி ஆடி மாதம் தொடக்கி இரண்டுமாதங்கள் நடைபெறும். இந்த மொய்விருந்து நிகழ்ச்சியில் பல்வேறு நன்மை தீமை இருந்தாலும் அந்த மனக்க மனக்க்கும் கறிக்குழம்பு மறக்கவும் மறுக்கவும் இயலாது.

இந்த இரண்டு மாதங்களும் நடைபெறும் மொய்விருந்தில் தினமும் கிடா விருந்துதான். ஒரு வெள்ளை வேஷ்டி சட்டை இருந்தா போதுமுங்க உடம்ப தேத்திபுல்லாம்..( குறிப்பு : கூட மொய் பணமும் வேண்டும் 😁 )

நான் கண்டு வியந்தது.

பல்வேறு பகுதிகளுக்கு பயணம் செய்தபின்னர் இதை நான் எழுதுகின்றேன். தனது சாதிக்கு ஒரு கோவில், அங்கெ தனது உறவினர்கள் மட்டும் கலந்துகொள்ள ஒரு நிகழ்ச்சி இப்படி இருக்கும் பல ஊர்களுக்கு மத்தியில். ஒருவர் வீட்டில் அல்லது அந்த ஊரில் நடைபெறும் அனைத்து நிகழ்சிகளிலும் ஊரே கூடியிருந்து நடத்துகிறார்கள். இங்கு சாதிகள் பார்க்கப்படுவதில்லை ஏழை பணக்காரன் என்று பார்க்கப்படுவதில்லை. இப்படியும் வாழ்கிறார்கள் இவர்கள்.

"சொந்தங்கள் பரம்பரையால் வருவதல்ல. பாசத்தால் வருவது "

இவன்
ஆனந்த் சதாசிவம்

No Comments »

மேல்முடி பயணம் .

புதன், 15 மார்ச், 2017 · Posted in பயணங்கள்

முகபுத்தகத்தில் நண்பர் ஒருவர் மேல்முடி செல்வது எப்படிஎன்று கேட்டுக்கொண்டதற்காக எனக்கு தெரிந்த சிலவற்றை கூறுகிறேன்.

தமிழகத்தில் கோயமுத்தூரில் டிரெக்கிங் செல்ல ஓர் சிறந்த இடங்களில் இந்த மேல்முடியும் ஒன்று. ஆம் இயற்கையின் உண்மையான அழகை தரிசிக்க விரும்பினால் ஒருமுறை சென்றுவாருங்கள்.

இந்த மேல்முடி பயணம் ஓர் நீண்ட நெடிய பயணம் முதலில் நீங்கள் செல்ல திட்டமிடுவது ஓர் குழுவாக இருப்பது நல்லது.

இந்த பயணம் கோயமுத்தூரில் உள்ள பெரியநாயக்கன் பாளையத்தில் இருந்து தொடங்குகின்றது (இதற்க்கு இன்னும் ஓர் வழி உள்ளது அது தடாகத்திளிருந்து தொடங்குகின்றது நீங்கள் பெரியநாயக்கன் பாளையத்தில் இருந்து செல்வது சிறந்தது).

முதலில் பெரியநாயக்கன் பாளையத்தில் உள்ள வனச்சரக அலுவலகத்தில் நீங்கள் மேல்முடி செல்ல விரும்புவதாக கூறி அனுமதி பெறவேண்டும் (உங்கள் நன்மைக்காக).

அனுமதி கிடைத்தவுடன் உங்களுக்கு தேவையான அனைத்து உபகரணங்களையும் பெரியநாயக்கன் பாளையத்திலையே வாங்கிக்கொள்ளுங்கள்.

நீங்கள் செல்ல திட்டமிடுவது நண்பகல் 12 மணிக்கு அப்புறம் தொடங்கினால் மாலை 6 மணிக்கு மேல்முடிக்கு சென்றடைவீர்கள் (இது நாங்கள் சென்ற நேரம் அதனால் கூறுகின்றேன்).

மலையில் நீங்கள் செல்லும் பொழுது கொசுக்கள் அதிகம் கடிக்கும் அதனால் ஒடோமாஸ் வாங்கிக்கொள்ளுங்கள்.
சரியான வழித்தடங்கள் இல்லாததால் சில நேரங்களில் நீங்களே உருவாக்க வேண்டியதிருக்கும் அதனால் நல்ல கூர்மையான கத்தி கொண்டுசெல்வது நல்லது.

அதேபோல் அங்கு ஓர் இரவு தங்கவேண்டியதிற்கும் அதற்காக உணவுக்கு தேவையான பொருள்களை வாங்கி செல்வது உத்தமம் (அங்கு நீங்கள் சமைத்து சாப்பிடுமளவிற்கு தேவையான வசதிகள் உள்ளது ஆகையால் அரிசி,பருப்பு,காய்கறிகள் வாங்கி சென்றால் போதும்).

பின்னர் அங்கு நிலவும் தட்பவெப்ப நிலை மோசமாக இருக்கும் ஆகையால் உங்களை காத்துக்கொள்ள போர்வை, மெழுகுவர்த்தி, மற்றும் கை விளக்குகள் (torch light),வலி நிவாரணி போன்றவற்றை கொண்டு செல்லுங்கள்.

நீங்கள்இருசக்கர வாகனத்தில் சென்றால் பெரியநாயக்கன் பாளையத்தில் உள்ள காப்பகத்தில் உங்கள் வாகனங்களை விட்டுவிடுங்கள் பின்னர் அங்கிருந்து பாலமலைக்கு பேருந்து மற்றும் ஜீப் வசதி உள்ளது.

பேருந்தில் சென்றால் பாலமலை அடிவாரத்திற்கு சென்று விடுங்கள் அங்கு ஜீப் வசதி உள்ளது ஓடுநரிடம் மேல்முடி செல்கின்றோம் என்று கூருங்கள் அவர் ஓர் இடத்தில் உங்களை இறக்கிவிடுவார்
அங்கிருந்து உங்களது பயணம் தொடங்குகின்றது.

இதற்க்குமேல் உள்ள ஒவ்வொரு இடங்களையும் அனுபவித்து செல்லுங்கள். உங்களது பயணம் மேல்முடி கோவில்வரைக்குமே இந்த தகவல் உதவும் மேல்முடிக்கும் மேலே ஓர் சொர்க்கம் உள்ளது அதற்க்கு சரியான வழிகாட்டி இருந்தால் மட்டும் மட்டுமே தொடருங்கள் .

(வழிகாட்டி இல்லையேல் தவிர்த்து விடுங்கள் அது உங்கள் உயிருக்கும் ஆபத்து).

உங்களது பயணம் சிறக்க எனது வாழ்த்துக்கள்.
நன்றி

இவன்
ஆனந்த் சதாசிவம்

No Comments »

ஒயில் குமியும் நானும்

செவ்வாய், 20 செப்டம்பர், 2016 · Posted in பயணங்கள்

ஒயில் கும்மி

தொழில்நுட்ப வளர்ச்சி,மேல்நாட்டுக் கலாச்சாரம் இவற்றின் மேல் பற்றுக்கொண்டு, மற்றவர்களைப்போல் நாமும் வாழவேண்டும் என்ற எண்ணத்தில் நம்மை தாலாட்டி சீராட்டி வளர்த்த நமது கிராமங்களை துறந்து இன்று நகர (நரக) வாழ்க்கையில் நம்மை பாழ்படுத்திக் கொண்டிருகும் இக் கனத்தில் என்னையே எனக்கு நினைவு படுத்திய அந்த கிராமியக்கலையைப் பற்றி உங்களோடு பகிர்ந்துக்கொள்கின்றேன் வாருங்கள்.

ஓர் கடற்கரை தீவு கிராமம் மறக்கவும் மறுக்கவும் முடியாதளவிற்கு சில நல்ல மனிதர்களை நமக்கு அறிமுகம் செய்த அந்த ஊர். இந்து மதத்தை பின்பற்றும் ஒவ்வொருவரும் தனது வாழ்நாளில் ஒருமுறையேனும் செல்ல வேண்டிய கோவிலை கொண்டுள்ளதும் அந்த ஊர்தான் ஆம்! நான் கூறுவது நாம் அனைவரும் அறிந்த "இராமேஸ்வரம்".

தமிழகத்தில் ஒவ்வொரு ஊரிலும் ஒவ்வொரு கலாச்சாரம் பின்பற்றபடுகிறது அதில் விளையாடு, கோவில் திருவிழாக்கள்,பேச்சு வழக்குகள் போன்றவை

மாறுபடுகின்றன ஆனால் இவற்றை அனைத்தையும் நம்மால் காணமுடிவதில்லை அதுபோலத்தான் இந்த ஊரில் உள்ள அம்மன் கோவில்களில் நடக்கும் முளைப்பாரி என்கின்ற நிகழ்ச்சியில் "ஒயில் கும்மி

" என்ற நாடுப்புற கலையை காணமுடிந்தது.

இந்த நிகழ்ச்சி இரவு பத்து மணியிலிருந்து நள்ளிரவு ஒரு மணிவரை நடக்கிறது இதில் நல்ல இனிமையான இசையை தரக்கூடிய கிராமியக்கலைகே உரித்தான சில வாத்தியங்களை பயன்படுத்திகின்றனர்.

கடற்கரை மணலில் இரவு நேர காற்றில் இந்த கிராமத்து மக்கள் அனைவரும் ஓரிடத்தில் ஆண்கள் பெண்கள் அனைவரும் ஒன்றுசேர்ந்து அந்த கிராமிய பாடலோடுகூடிய இசைக்கு நடனமாடி அந்த இறைவனுக்கு நன்றி செலுத்தும்

விதம் என்னை மிகவும் கவர்ந்தது.

எவ்வளவுதான் நாகரிகங்கள் வளர்ந்தாலும் தன் மண்ணையும் தன் பரம்பரியத்தையும் விட்டுக்கொடுக்காமல் இன்றளவும் இதை பாதுகாக்கும் இவ்வூர் மக்களுக்கு எனது மனமார்ந்த வாழ்த்துக்களை தெரிவித்துக்கொள்கிறேன்.