எலி வளையும் நானும்

செவ்வாய், 17 டிசம்பர், 2024

எண்ணிலடங்கா நினைவுகள் வயது முதிர்வின் காரணமாக மறைந்துபோகலாம் என்று எண்ணுகின்றேன் என்னுள் புதைந்து கிடக்கும் சில நினைவுகளை மனிதர்களிடம் பதிவு செய்ய இயலவில்லை. அப்படி எடுத்துரைத்து அவர்களின் நேரத்தை விரயம் செய்யவும் விருப்பமில்லை ஏதோ புத்தி பேதலித்தவனைப் போல் இங்கு எதையோ எழுதிக்கொண்டிருக்கின்றேன் விருப்பமிருந்தால் வாசித்துப் பாருங்கள்.

அலைபேசியும் தொலைக்காட்சியும் மனிதர்களின் அன்றாட வாழ்வை ஆட்க்கொண்டிருக்கும் தருணத்ததில் பள்ளிப்பருவத்தில் என்னுள் இருந்த உணவுத்தேடல் என்னை முழுமையாக இயற்கையோடு இணைத்துக்கொண்டது.

சிறுவயது முதல் வறுமைக்காக மட்டும் உழைக்கவேண்டும் என்ற போதனை மட்டுமே எனக்கு புகட்டப்பட்டது. உணவிற்காக அல்ல! உணவு என்பது முற்றிலும் இயற்கையோடு சார்ந்தது என்று எண்ணுகின்றேன்.

இன்று சுகபோகத்திற்க்காக உழைத்துக்கொண்டிருக்கும் நான் அனைத்தையும் துறந்தாலும் இயற்கையோடு ஒன்றி என்னால் உயிர் பிழைத்துக்கொள்ள முடியும் என்ற நம்பிக்கையை இந்த இயற்கை எனக்கு வரமாக கொடுத்துள்ளது.

குரவை மீன்களும் இந்த கூத்தடிகளும் :

பள்ளிக்கூடத்திற்கு படிப்பதற்காக நான் சென்றேனா என்றால் அது ஐயம் தான். அங்கு கொடுக்கும் மதிய உணவிற்காக 12 வருட படிப்பை 14 வருடங்கள் படித்துள்ளேன். நான்கு மற்றும் ஐந்தாம் வகுப்பை உயரம் காரணமாக இரண்டு வருடங்கள் கூடுதலாக படிக்க வைத்தார்கள்(சிறியவன் பக்கத்து ஊர் சென்று படிக்க இயலாது எனக் கூறி எனது வாழ்க்கையோடு விளையாடிய என் தாய் ) மதிய உணவிற்காக பள்ளியில் இருப்பதை தவிர மற்ற நேரங்களில் என் ஊரில் இருக்கும் குளங்களில் இருக்கும் நேரமே அதிகம்.

குளங்கள் மற்றும் நீர்நிலைகள் அனைத்தும் மனித குடியேற்றத்திற்கும் பல்லுயிர் பெருக்கத்திற்கும் முக்கிய பங்குவகித்துள்ளது. இப்பொழுதும் சில பகுதிகளில் இத்தடங்கள் உயிர்ப்புடன் இருப்பதை நான் கண்டுள்ளேன்.

எனது ஊர் காவிரி கழிமுக பகுதி என்பதால் என்னைச் சுற்றி நிறைய நீர்நிலைகள் இருந்தன. அவ்வாறு இருக்க நான் எனது நண்பர்களோடு அதிக நேரத்தை இக்குளங்களில் மட்டுமே செலவழிப்பேன்.

கோடை காலத்தில் நீர்நிலைகள் அனைத்தும் வற்ற தொடங்கிவிடும்,நாங்களும் ஊர்களில் உள்ள ஆள் நடமாட்டம் இல்லாத வீடுகளில் இருந்து கழுவி காய வைத்திருக்கும் பாத்திரங்களை திருடிக்கொண்டு வயல்வெளிகளில் தஞ்சம் அடைந்துவிடுவோம்.நீர்கள் வற்றிய குளங்களில் உள்ள சேற்றுப்பகுதிகளில் இந்த குரவை மீன்கள் அதிகமாக இருக்கும்,நாங்களும் சீருடையை கலைத்துவிட்டு மீன்களை பிடிக்க சேற்றுக்குள் இறங்கிவிடுவோம்,பெரும்பாலும் மீன்கள் இல்லாமல் நாங்கள் திரும்பியதில்லை.

பின்னர் பிடித்த மீன்களை சமைக்க வேண்டும் அல்லவா! மீன்களை எடுத்துக்கொண்டு வயல்வெளிகளில் உள்ள வரப்பை துளைத்து அடுப்பாக மாற்றி விடுவோம் இதுவே எங்களுக்கு சமையலறை. நண்பர்களும் சுற்றி உள்ள கருவேல மரங்களில் இருந்து விறகுகளை சமைப்பதற்காக சேகரித்து வருவார்கள். இன்றும் நினைத்தால் புன்னகை மட்டுமே எஞ்சுகிறது, எங்கள் ஊரில் உள்ள கடையில் ஒரு ரூபாய்க்கு சமையல் எண்ணை வாங்கியதை எண்ணி.

மீன்பிடிக்க புறப்படும் முன்பே நண்பன் ஒருவனை அவனது வீட்டில் இருந்து மிளகாய் பொடியை எடுத்து வர சொல்லிவிடுவோம்.அப்படி எடுத்து வரும் மிளகாய்ப்பொடியை வைத்துக்கொண்டு ஒரு ரூபாய்க்கு வாங்கிய எண்ணையில் மீன் பொறித்து நண்பர்கள் அனைவரும் உண்டு மகிழ்ந்ததும் ஒரு இனிமையான தருணம் தான்.

தை மாத தரிசு நில எலிகள் :

வண்டல் மண் நிறைந்த காவிரி கழிமுக பகுதி என்பதால் ஒவ்வொரு பருவ காலத்திற்கு ஏற்றவாறு இங்கு விவசாயமும் மாறுபடும்.பெரும்பாலும் நெல் விவசாயமே பிரதானம். தை மாதத்தில் நெல் அறுவடைக்கு தயாராகிவிடும், எங்கு பார்த்தாலும் மஞ்சள் நிற கம்பளம் விரித்தாற்போல் காட்சியளிக்கும். நெல்வயலிலில் பறக்கும் அந்துப்பூச்சிகளை பிடிக்க கரிச்சான் குருவிகள் குதுகளிக்கும், நெற்கதிர்களை உண்ண வரும் எலிகளை பிடிக்க சாரை பாம்புகளும் அதன் வேலைகளை மும்முரமாக செய்துகொண்டிருக்கும்.

தலை சாய்ந்து கிடக்கும் வயல்களைக் கண்டால் அது அறுவடைக்கு தயாராகிவிட்டது என்று புரிந்துகொள்ளலாம். வீட்டில் அம்மா பழைய சாதத்தையும் சின்ன வெங்காயம் மற்றும் பச்சை மிளகாயை தூக்கு வாளியில் ஊற்றிக் கொண்டு கதிர் அருவாளை எடுத்துக்கொண்டு கதிர் அறுக்க புறப்பட்டு விடுவாள். நாங்களும் மண்வெட்டியை எடுத்துக்கொண்டு எங்களுடைய உணவு தேடலுக்கு புறப்பட்டுவிடுவோம்.

இந்த பருவத்தில் நெல் அறுவடை செய்யப்பட்ட வயல்வெளிகளில் இருந்து எலிகள் அடுத்து வரும் பருவ காலத்திற்கு தேவையான நெல்மணிகளை உணவுக்காக தனது வளையில் சேர்த்து வைத்துவிடும். நாங்கள் நண்பர்களோடு எலி வளையை வெட்டி நெல் மணிகளை சேகரிக்க செல்வது வழக்கம்.

எங்கள் ஊரில் உள்ள குளக்கரையில் ஒரு சிறிய மனித கூட்டம் வீடுகளை கட்டி வாழ்ந்து வந்தனர், அவர்கள் வயல்வெளியில் இருக்கும் எலிகளை உணவிற்க்காக பயன்படுத்தினார்கள், அவர்களும் நாங்களும் ஒரே வேலையை இரு வேறு தேவைக்காக செய்துள்ளோம்.

ஆனால் இன்று என் மனதிற்குள் தோன்றியது என்னவென்றால் ஏன் அந்த மனித கூட்டம் ஊருக்குள் வசிக்காமல் குளக்கரையில் வசிக்கவேண்டும் ? அவர்கள் சாதியத்தால் தீண்டத்தகாதவர்களாக மாற்றப்பட்டார்களா! அப்படியானால் அவர்கள் ஊரில் சிறு வயதில் எனக்கு நிறைய நண்பர்கள் இருந்தார்களே அவர்களும் எங்கள் ஊரில் எவ்வித சிரமமும் இன்றி இருந்தார்களே! அப்படி இருக்க, இவர்களை ஊருக்குள் இருந்து குளக்கரைக்கு பிரித்தது எது?

இப்படி பல்வேறு கேள்விகள் தற்பொழுது

எனது மனதிற்குள் எழுந்துள்ளது. ஆனால் இதற்கான பதில் ஏதும் தற்பொழுது என்னிடம் இல்லை. ஆனால் இவற்றை பற்றி அறிந்துகொள்ள விரும்புகிறேன், வரும் பொங்கல் விடுமுறைக்கு ஊருக்கு செல்ல திட்டமிட்டுள்ளேன் முடிந்தால் வேறொரு பதிவில் காரணத்தை அறிந்துகொண்டு எழுதுகிறேன்.

இவ்வாறு இவ்வூர் நண்பர்களும் நாங்களும் எலி வளையில் இருந்து அதன் வாழ்விடத்தை அழித்து நெல் மணிகளையும், எலிகளையும் எடுத்து கொள்வோம். எவ்வளவு சுயநலவாதிகளாக வாழ்ந்துள்ளோம் என்று என்னும் பொழுது மனம் நெருடலுக்கு உள்ளாகிறது. இப்படி சேகரிக்கும் நெல்லை கொண்டு சர்க்கரைவள்ளி கிழங்கு, குச்சி ஐஸ் வாங்குவது, புட்டு செய்வது என்று எனது உணவுத்தேடலில் இந்த எலி நெல்லும் ஒரு பங்காக இருந்துள்ளது .

இது மட்டுமா என்றால் அவ்வளவு எளிதாக என்னை சுறுக்கிவிட இயலாது. பாம்புகளை வீட்டில் வளர்த்தது, பள்ளிக்கு எடுத்துச்சென்று மாணவர்களையும் ஆசிரியர்களையும் அச்சமூட்டியது. பிராமணர் வீடுகளில் ஓட்டை கழற்றி கொலு பொம்மை திருடியது, கொக்கு புடிப்பது, நத்தை கறி சமைப்பது இப்படி நான் செய்த காரியம் ஏராளம்!

நாம் எல்லோருக்கும் ஒவ்வொரு விதமான அனுபவங்கள் நிறைந்திருக்கும் அவைகளை மற்றவர்களிடம் கடத்த இயலாவிட்டாலும் ஆரவாரமற்ற சூழலில் நினைத்து மகிழ்ச்சி கொள்வோம்... நன்றி 🙏

இப்படிக்கு

நான் அனந்தன் சதாசிவம்...