கொரோனா தாக்கமானது ஒவ்வொருவருக்கும் ஒரு சில அனுபவத்தை  கொடுத்திருக்கும். அதுபோல் நானும் ஒருசில அனுபவங்களை கடந்து வந்துள்ளேன் . ஆம்,  கடந்த மூன்று வருடங்களாக கொரோனா தொற்றின் காரணமாக அலுவலக பணியை வீட்டிலிருந்தே செய்ய வேண்டிய கட்டாய சூழ்நிலை. 

இதற்காக அனைவரும் சென்னையில் இருந்து புறப்பட்டு அவரவர் கிராமங்களை நோக்கி புறப்பட்டோம். நானும் பயணித்ததேன் எனது கிராமத்திற்கு அல்ல ! எனது மனைவியின் ஊருக்கு. நீங்கள் சிந்திப்பதை உணரமுடிகிறது, என்னது மனைவியின் ஊருக்கா என்று. 

காதலித்து மணமுடித்த மனைவி. அதிலும் அவர்கள் குடும்பத்தில் ஒரே செல்ல மகள். இப்படி இருக்க நாமோ பெண்சுதந்திரம், பெண்ணுரிமைப் பற்றி பேசிக்கொண்டிருக்கும் ஆள். பின்னர் என்ன செய்வது நானும் எனது மனைவியின் குடும்பத்தாரோடு ராமேஸ்வரத்தில் இருக்க வேண்டியிருந்தது. 

ஆரம்பத்தில் புது இடத்தில் அனைவரும் சந்திக்கக்கூடிய அதே சிக்கல். அறிந்தவர் யாரும் இல்லை, தனிமையில் சுற்றித்திரிந்த தருணங்கள் ஏராளம். இப்படியே சில காலங்கள் கடந்து சென்றது பின்னர் 

கொஞ்சம் கொஞ்சமாக புது மனிதர்களுடன் பழக வாய்ப்பு கிடைத்தது. அப்படி பழகிய நண்பர்களில் பிருந்தாவனம் ராஜாவும் ஒருவர். இதோ இவர்தான்.

              எனது பயணத்தில் ஆகச்சிறந்த உறவுகளக நடப்புகளே முன்னிலை வகுக்கின்றது. காரணம் நாம் பல்வேறு காலச்சூழலில் பல்வேறு நபர்களை கடந்து செல்வோம், அவர்களில் மிகச்சச்சொற்ப நபர்களே நம்மோடு நீண்ட காலம் பயணிப்பார்கள். அப்படி நான் சந்தித்த நண்பர்களில் உசிலம்பட்டி  கண்ணனும் ஒருவர். 

ஆம், நாங்கள் இருவரும் நம்ம சிங்கார சென்னையில் ஒரே பகுதியில் வசித்தவர்கள். அவ்வளவாக அறிமுகம் இல்லை. பல்வேறு பகுதிகளை சார்ந்தவர்கள் அந்த தெருவில் குடியிருந்தோம். பின்னாளில் கண்ணனுடன் ஏற்படட அறிமுகம் இன்றுவரை கடந்து செல்கிறது. கண்ணனை அறிமுகப்படுத்திவிட்டேன் அவர் முகத்தை அறிமுகப்படுத்த வேண்டாமா !  இவர்தான் அவர்  👉

இப்படி நாம் பயணித்த பாதையை மறந்து வாழ்ந்தாலும் இந்த டீ கல்லுப்பட்டிகாரர்கள் நம் முன்னோர்களை இன்னும் மறக்கவில்லை போலும். அவர்களை நினைவுபடுத்தும் வகையில் வருடம் ஒரு முறை இந்த பாரிவேட்டை திருவிழாவை நடத்துகிறார்கள் ஆகையால் அவர்களுக்கு எனது மனமார்ந்த நன்றிகள் பல.  

காலையில் தமது வேட்டைக்கு பயன்படுத்தும் வேட்டை நாய்களை தயார் செய்துகொள்ளுகிறார்கள். பின்னர் நகரின் மத்தியில் உள்ள கண்ணப்பநாயனார் கோவிலில் சுவாமி தரிசனம் முடித்துக்கொண்டு வேட்டைக்கு புறப்பட தயார் ஆகுகிறார்கள்.  

இந்த வேட்டைக்கு சென்று பாதுகாப்பாக திரும்பி வர இந்த ஊரின் தலைவர் அனைவரையும் வாழ்த்தி அனுப்பி வைக்குகிறார். அப்போது வேட்டை நாய்களுடன் புறப்பட தயார் நிலையில் அனைவரும் வாகனத்திற்கு காத்திருந்தனர். அவர்களுடன் நாங்களும் இணைந்து கொண்டோம். 

பின்னர் அங்கு வந்த லாரியில் அனைவரும் ஏறுகிறார்கள். அங்கிருந்து வேட்டைக்கு செல்லும் இடம் சுமார் ஐந்து கிலோமீட்டர் இருக்கும். வாகனத்தில் குறிப்பிடட தூரம் பயணித்த பிறகு அந்த ஊர் வந்தடைந்தது. சுற்றி கருவேல மரங்கள் முட்புதர்களாக நிறைந்து இருந்தது அந்த ஊர். வேட்டை நாய்களுடன் சுமார் நுறு வீரர்கள் அந்த வாகனங்களில் இருந்து இறங்கினார்கள்.

இந்த வேட்டையானது பல குழுக்களாக பிரிக்கப்பட்டு நன்கு புறங்களிலும் இருந்து அந்த முட்புதர்கள் நிறைந்த காட்டிற்குள் இறங்குக்கிரார்கள். இந்த காட்டிற்குள் இருக்கும் அனைத்து முயல்களும், காட்டு பன்றிகளும் இவர்களிடமிருந்து தப்ப இயலாது அப்படி ஒரு வேகம் இவர்களிடம்.

நான் ஒரு நாளில் அதிகபட்ச்சமாக நான்கு அல்லது ஐந்து கிலோமீட்டர் நடந்த அனுபவம் இருக்கிறது. ஆனால் அன்று இவர்களோடு நடந்து இருக்கின்றேன் எனது இரண்டு கால்களும் என் வாழ்நாளில் இவ்வளவு தூரம் நடந்தது இல்லை. முடியலடா சாமி 🙏  😥

ஆனாலும் சுவாரசியம் நிறைந்த பாரிவேட்டை. இவர்கள் இந்த வேட்டைக்கு உரிய அனுமதி பெற்றே செல்லுகிறார்கள். இந்த வேட்டையில் கிடைக்கும் அனைத்து முயல்கள் மற்றும் காட்டு பன்றிகளை மாலையில் அனைவரும் ஒன்றாக குழுமி ஏலம் விடுகிறார்கள். இந்த ஏல நிகழ்ச்சியில் பங்குகொள்ளும் அளவிற்கு எங்களது கால்கள் எங்களுக்கு ஒத்துழைப்பு தரவில்லை. ஆதலால் இந்த பாரிவேட்டை திருவிழாவில் முழுமையாக இணைத்து கொள்ள முடியவில்லை. பாதியில் விடைபெற்றோம்.